Поранешниот менаџер на Ливерпул, Јирген Клоп, сподели интимни спомени за португалскиот напаѓач Диого Жота во нова биографија за неговиот живот и кариера. Германецот признава дека сè уште не се помирил со смртта на играчот, кој почина на 28-годишна возраст.
Жота и неговиот брат Андре Силва загинаа во сообраќајна несреќа во летото 2025 година – само неколку недели откако Ливерпул на Клоп ја освои титулата во Премиер лигата.
Во својата биографија, Диого Жота: Засекогаш во нашите срца, Клоп се сеќава на моментот кога решил да го потпише напаѓачот на Вулверхемптон:
„Гледав натпревар на Вулверхемптон. Диого излезе на левото крило, користејќи ја својата физичка фигура, својата рафинирана техника и својата огромна моќ. Веднаш си реков: „Го сакам овој играч“. Тоа беше инстинктивно чувство – едно од оние на кои обично можете да им верувате.“
Стручњакот открива дека потпишувањето на Жота било различно од вообичаената трансфер пракса на клубот:
„Обично тесно соработувам со скаутите и спортските директори. Објаснувам која позиција треба да се зајакне и тие ми презентираат список на опции. Во случајот со Диого, иницијативата беше целосно моја. Побарав детални анализи за него бидејќи бев многу импресиониран од неговите квалитети. Ни требаше разновиден играч, а тој можеше да дејствува на неколку позиции и имаше вистински менталитет за Ливерпул.“
Клоп не крие дека разговорот за смртта на Жота – семеен човек и татко на три деца – продолжува да биде исклучително болен за него:
„Имам 58 години и знам дека смртта е неизбежен дел од животот. Со возраста, учиш да ги прифаќаш таквите работи. Но, кога слушнав за инцидентот со Диого, бев во целосен шок и не можев да изговорам ниту збор. Не прашав како или каде се случило; само се замрзнав и се обидов да го сфатам. До ден-денес не можам да го преболам тоа. Кога мојата асистентка Даниел ме праша дали би учествувал во пишувањето на оваа книга, веднаш се согласив – сакав да зборувам за Диого, да размислувам за него. Но, сега гледам дека воопшто не сум подготвен. Поголемиот дел од мојот живот го поминав зборувајќи, а во моментов зборовите едноставно ми бегаат. Неверојатно е тешко…“
