НБА фановите долго време чекаа ваков плејоф дуел. Два тима со повеќе од 60 победи, две сосема различни кошаркарски филозофии и серија која веќе има чувство на голема историска пресметка. Оклахома Сити Тандер и Сан Антонио Спарс ќе играат во финалето на Западната конференција, а НБА не видела плејоф дуел помеѓу два тима со најмалку 62 победи од 1998 година, кога Чикаго Булс и Јута Џез се бореа за титулата.
Оклахома ја заврши регуларната сезона со 64 победи, Спарс со 62, а целата приказна добива дополнителна тежина од фактот дека Сан Антонио беше можеби најнезгодниот ривал на Тандер во текот на сезоната. Тимот на Мич Џонсон победи во четири од пет меѓусебни дуели и покажа дека има одговор на агресивната одбрана и ритам на Оклахома.
Сепак, плејофот е сосема поинаков свет.
Тандер стигнаа до финалето на Западната конференција непоразени. Тие имаа резултат од 8-0 во првите две кола и изгледаа како машина што ги меле противниците ноќ по ноќ. Предводени од Шаи Гилџус-Александар, Оклахома игра можеби најинтензивната кошарка во лигата, со постојан притисок врз топката, транзиција и огромен број играчи кои можат да ја преземат одбраната.
Сепак, проблеми има и за Марк Дејњолт. Џејлен Вилијамс сè уште е официјално надвор од теренот поради повреда на тетивата, а сè уште нема конкретен датум за враќање, иако самиот играч го најави своето враќање.
„Тој напредува. Сè уште е истиот процес. Нема да навлегувам во детали, но тој продолжува да напредува и одлично ја врши работата“, рече Дејњолт.
Без Вилијамс, Оклахома мораше да најде нови решенија. Тука се вклучи Еј-Џеј Мичел, станувајќи едно од најпријатните изненадувања од плејофот. Младиот бек донесе енергија, поени и дополнителна креативност кај Гилџус-Александар, но останува прашањето колку долго Тандер можат да го одржат ова ниво без еден од нивните најважни играчи.
Од друга страна, Сан Антонио изгледа сè подобро и подобро како што напредува плејофот. Спарси се здрави, ротацијата функционира, а најголемата сила на тимот е тоа што речиси секој може да експлодира во секој натпревар. Една ноќ херој е Девин Васел, друга ноќ Стефан Касл, друга ноќ некој од позадина.
Сепак, јасно е дека судбината на серијата најмногу ќе зависи од еден човек – Виктор Вембањама.
Французинот продолжува да ги поместува границите на она што е можно. Неговото влијание врз двата краја на теренот целосно го менува начинот на кој противниците мора да играат. Оклахома има атлетизам, длабочина и агресија, но прашањето е дали некој навистина има одговор за играч кој, со 224 сантиметри, може да го контролира рекетот, да ја дрибла топката и да погоди тројки преку рака.
Затоа оваа серија носи посебна тежина за целата НБА. Од едната страна е Оклахома, тим кој симболизира модерна брзина, притисок и физичка одбрана. Од другата е Сан Антонио, предводен од можеби најголемиот талент што лигата го видела од Леброн Џејмс.
За прв пат по долго време, се чини дека финалето на Западот не е само битка за Големото финале на НБА, туку и судир помеѓу две можни иднини на НБА кошарката.
