Српскиот тенисер, Новак Ѓоковиќ се пласираше во полуфиналето на Вимблдон по еден од највозбудливите натпревари во неговата богата кариера, но и многу исцрпувачки.
По пет часа и 15 минути игра, српскиот тенисер го победи Феликс Оже-Алијасим со 7:6, 3:6, 6:3, 6:7, 7:6, а веднаш по натпреварот зборуваше за исцрпувачката борба, закрепнувањето и својот следен ривал.
Кога беше прашан како неговото тело ќе се опорави по маратонскиот дуел, Ѓоковиќ не сакаше да дава големи предвидувања: „Ќе видиме. Добро е што имам уште еден ден за закрепнување.“
Тој исто така не сакаше многу да зборува за претстојното полуфинале против Јаник Синер: „Ќе видиме. Иднината ќе покаже.“
Зборувајќи за сè подоцнетите завршетоци на натпреварите на Вимблдон, Ѓоковиќ истакна дека затворениот покрив често остава впечаток дека игра во затворен простор.
„Искрено, чувствувам дека сум играл повеќе турнири во затворен простор отколку на отворено“, верува Новак.
Сепак, тој нагласи дека ваквите спектакли имаат посебен шарм.
„Возбудливо е да се биде дел од толку епски натпревар што траеше повеќе од пет часа. Искрено, ова е еден од најдобрите натпревари во кои сум бил дел на Вимблдон. Не се сеќавам дека некогаш сум играл тука толку долго. Можеби финалето против Роџер Федерер во 2019 година беше најтесното по должина“, се сеќава сопственикот на 24 гренд слем титули.
Ѓоковиќ го пофали и својот ривал.
„Натпреварот беше целосно изедначен, можеше да се одвива во двата правци. Феликс играше на исклучително високо ниво. Малку падна во супер тај-брејкот, јас ги искористив моите можности, останав смирен и ги одиграв вистинските удари кога беше најпотребно. Тоа направи разлика.“
Тој беше особено импресиониран од атмосферата на Централниот терен.
„Публиката беше на нозе во последните половина час. Мислам дека сите препознаа колку беше посебен моментот, особено затоа што се приближувавме кон полицискиот час. Многу сум горд што излегов како победник“, искрено рече Новак.
Новинарите беа заинтересирани и дали е изненаден што на 39 години сè уште ги победува многу помладите ривали.
„Да и не. На некој начин, убаво изненадување е што сè уште можам да се справам со момци кои се 15 години помлади од мене и да ги победам во толку неизвесни натпревари. Но, од друга страна, секогаш очекувам најмногу од себе. Многу сум самокритичен, но се обидувам да уживам и во вакви моменти“, продолжи српскиот тенисер.
Ѓоковиќ призна дека дуелот против Оже-Алијасим му одзел огромна количина на енергија.
„Не знам што носи утрешниот ден. Сè уште сум на турнирот и сакам да направам барем уште еден чекор. Но, за мене ова беше како финале. Дадов апсолутно сè што имав. Мислам дека ова беше фантастично искуство за нас играчите, за публиката на стадионот и за сите што гледаа на телевизија. Среќен сум што бев дел од уште еден историски натпревар“, нагласува Ѓоковиќ.
На прашањето дали оваа кампања го потсетува на неговиот одличен настап на Австралија Опен, Ѓоковиќ истакна дека има сличности, но и значајни разлики.
„Играв многу долго полуфинале таму против Синер, сега го чекам во полуфиналето по четвртфиналето. Подлогата е различна, тоа е различен дел од сезоната. Бев повеќе одморен отколку по паузата и подготовките неколку месеци.“
Конечно, тој уште еднаш нагласи што сè уште го движи.
„Ова е уште еден одличен и историски настап на Гренд слем. Тоа е најважното нешто за мене. Сè уште сакам да си докажам себеси и на другите дека можам да се натпреварувам со најдобрите во светот и да ги победам на најголемата сцена. Го направив тоа во Австралија, го направив тоа тука. Се надевам дека ќе успеам да постигнам уште неколку победи во Лондон“, заклучи Ѓоковиќ.
