Реал Мадрид има намера да собере дел од трошоците за пропаднатиот проект за Европска Суперлига од шест англиски клубови кои го поддржаа воспоставувањето на натпреварувањето во 2021 година, но потоа се повлекоа под притисок на навивачите и фудбалската јавност.
Арсенал, Челси, Ливерпул, Манчестер Сити, Манчестер Јунајтед и Тотенхем би можеле да се соочат со барање да платат дел од трошоците, кои, според проценките на луѓе запознаени со случајот, вкупно изнесуваат дури 80 милиони евра.
Мадрид верува дека напуштањето на проектот не ги ослободува англиските клубови од финансиските обврски што ги презедоа при потпишувањето на договорот за основање во април 2021 година. Реал, заедно со Барселона и Јувентус, со години ги сносат трошоците за промоција на Суперлигата, па сега сакаат сметката да се подели меѓу сите 12 оригинални учесници.
Проблемот, сепак, е што никој сè уште не утврдил дали клубовите што го напуштија натпреварувањето се навистина обврзани да го платат својот дел.
Сите 12 основачи потпишаа договор за акционери со компанијата за европска суперлига, регистрирана во Шпанија, во кој се обврзаа заеднички да го управуваат проектот и да учествуваат во неговиот развој. Реал се повикува на овој документ, додека англиските клубови би можеле да го оспорат толкувањето дека таквата обврска вклучува и покривање на трошоците подоцна.
Суперлигата беше претставена во април 2021 година, но почетната еуфорија на нејзините основачи траеше само неколку дена. Протестите од навивачите, противењето од УЕФА и притисокот од фудбалската јавност ги принудија сите шест англиски клубови да се повлечат речиси истовремено. Атлетико Мадрид, Милан и Интер го следеа примерот.
Јувентус се повлече во 2023 година, а Барселона го стори истото во февруари оваа година, оставајќи го Реал последниот од 12-те основачи кои сè уште јавно го бранеа проектот.
Претседателот на Мадрид, Флорентино Перез, ги предупреди клубовите во 2021 година дека нивната одлука за повлекување не значи автоматски раскинување на потпишаните договори.
„Нема да губам време објаснувајќи што значи обврзувачки договор. Факт е дека клубовите не можат само така да си заминат“, рече Перез во тоа време.
Пет и пол години подоцна, токму тоа прашање би можело да заврши на суд.
Во текот на изминатите неколку години, организаторите неколку пати го менуваа концептот на натпреварувањето, обидувајќи се да ја добијат поддршката од клубовите и навивачите. Оригиналниот модел на затворена лига беше заменет со предлог со 64 клуба, а потоа и со проект наречен „Unify League“, кој предвидуваше дури 96 учесници поделени во четири нивоа.
Дури и овие промени не ја донесоа очекуваната поддршка, а во февруари Реал постигна принципиелен договор со УЕФА, што го отвори патот за крај на долгогодишниот правен спор околу Суперлигата.
Во исто време, Мадрид одлучи да го доведе Бернд Рајхарт, поранешниот извршен директор на компанијата А22, која со години го промовираше проектот, во своето раководство. Се очекува германскиот менаџер да го преземе управувањето со деловните операции на шпанскиот клуб.
Шесте англиски клубови сè уште не коментираа јавно за последното барање од Мадрид. Нивниот став во претходните години беше дека со напуштањето на Суперлигата ги завршиле сите обврски кон проектот.
Договорите што се објавени јавно не содржат експлицитна одредба за поделба на трошоците, но предвидуваат заедничка сопственост и управување со компанијата што требаше да го организира натпреварувањето.
Толкувањето на овие одредби ќе утврди дали Реал има основа да ги бара парите. Доколку двете страни не успеат да постигнат договор, наплатата на трошоците на пропаднатата Суперлига би можела да стане предмет на нова тужба.
