Спорот меѓу Кошаркарската федерација на Македонија и Македонскиот олимписки комитет доби нова, многу посериозна димензија. Откако Управниот одбор на КФМ побара итна и неотповиклива оставка од претседателот на МОК, Даниел Димевски, поранешниот претседател на Кошаркарската федерација одговори со остри критики, бранејќи ги своите постапки и посочувајќи дека зад целата приказна се крие обид за префрлање на одговорноста за состојбите во македонската кошарка.
Димевски, кој ја предводеше КФМ од 2005 до 2015 година, во својот одговор се осврнува на спорот околу формирањето на репрезентацијата во кошарка 3х3, финансиската поддршка за овој проект и критиките поврзани со вклучувањето на неговиот син во младинската репрезентација.
Тој тврди дека поддршката од МОК за 3х3 кошарката била наменета за развој на овој сегмент, а дека одбивањето на понудената помош од страна на КФМ, со образложение дека нема доволно капацитети и интерес за овој проект, ја отсликува суштината на проблемот. Според него, позитивниот одговор на понудената поддршка бил условен единствено со контрола на целиот процес и трошењето на средствата, согласно правилата и принципите на МОК.
Посебно се осврнува на обвинувањата за непотизам, нагласувајќи дека неговиот син бил дел од младинската репрезентација, а потоа и капитен на средношколската селекција, која освоила бронзен медал, а подоцна и злато на Европското првенство. Димевски посочува дека младите кошаркари биле наградени и од актуелниот министер за спорт и дека не гледа причина спортските резултати на неговиот син да се ставаат под сомнеж само поради семејната поврзаност.
Во одговорот, Димевски не ги штеди ниту актуелните раководни структури на КФМ. Тој оценува дека станува збор за едно од најнеспособните раководства што некогаш ја имале Федерацијата, обвинувајќи го за неспособност да обезбеди финансии, да се избори за подобар третман кај надлежното министерство и да решава основни организациски проблеми. Притоа наведува дека, според него, истото раководство спроведува мерки со кои се фаворизираат одредени клубови, додека други се третираат како да се непријатели на Федерацијата.
Тој порачува дека лично не е изненаден од нападите, но дека е разочаран од начинот на кој се води целата полемика, бидејќи, како што наведува, зад спорот стои и неговиот син. Сепак, неговата главна порака е дека актуелните проблеми на македонската кошарка не треба да се прикриваат со лични пресметки и обвинувања.
Од другата страна, Управниот одбор на КФМ на седницата одржана на 10 ноември ги разгледувал односите со МОК и случувањата околу формирањето на репрезентацијата во 3х3 кошарка. Федерацијата ги потврдила досегашните активности на своето раководство и најавила институционални и правни чекори за заштита на своите надлежности и интегритет.
Од КФМ тврдат дека предложениот меморандум за соработка предвидувал МОК да преземе значителна контрола врз финансирањето, стручниот кадар, изборот и водењето на репрезентациите, додека улогата на Федерацијата би се свела главно на административна и техничка поддршка. Во меморандумот, според КФМ, била предвидена финансиска рамка од 100.000 долари за периодот од 2025 до 2028 година.
Федерацијата наведува дека не ја одбила соработката, туку предложила заедничко стручно тело со двајца свои претставници и еден од МОК, но дека Димевски не го прифатил таквиот модел. Како дополнителен проблем го посочува и фактот што во селекцијата бил вклучен неговиот син, што, според КФМ, отвора прашања за можен судир на интереси и непотизам.
Токму поради овие околности, Управниот одбор на КФМ побара Димевски веднаш да се повлече од претседателската функција во МОК, а надлежните институции да ги испитаат начинот на избор на репрезентацијата, финансиските услови и евентуалното влијание врз надлежностите на Федерацијата.
Така, прашањето за една репрезентација во 3х3 кошарка прерасна во отворена институционална пресметка меѓу две од најважните спортски организации во земјата. Од една страна се тврдењата на КФМ за непотизам, судир на интереси и обид за преземање на нејзините надлежности, а од другата одговорот на Димевски, кој смета дека зад нападите стои неспособноста на актуелното раководство да се справи со вистинските проблеми на македонската кошарка.
Останува да се види дали оваа пресметка ќе заврши само со јавни соопштенија и барања за оставки или ќе добие институционална и правна разрешница. Во меѓувреме, најважното прашање за македонската кошарка е дали спортските критериуми, транспарентноста и интересот на репрезентацијата навистина се над личните и функционерските интереси.
