Една сезона во Реал Мадрид без титула, за клуб со таква репутација, е неуспех. Кога ќе се врзат две – сите аларми се вклучуваат на „Сантијаго Бернабеу“. Тоа е неприфатливо и обично летаат глави. Чаби Алонсо ја напушти клупата на средина од сезоната, Алваро Арбелоа нема да биде долгорочно решение, а некои играчи би можеле да се упатат кон излезната врата.
Кралскиот клуб беше „сомелен“. Останаа без титула, останаа и без Купот и Суперкупот, а не се покажаа ниту во Лигата на шампионите. За да биде уште полошо, Барселона го освои и неделното „Ел Класико“.
Сè што е видено е многу загрижувачко за Бланкосите, ќе мора многу да променат помеѓу двете сезони за да бидат конкурентни.
„Две сезони без титула се неприфатливи за Реал Мадрид“, рече Тони Крос, продолжувајќи во иста насока:
„Ел Класико? Никогаш не сум имал толку ниски надежи. Бев среќен што заврши. Никогаш порано не сум го имал ова чувство (речиси сигурен дека Барселона ќе победи), дури ни во сезоните кога беа подобри. Целата сезона не изгледаше нормално.“
И тој не застана тука. Тој верува дека сè што тргнало наопаку за Реал Мадрид – а имаше многу од тоа – произлегува од лошата атмосфера во клубот. Односите меѓу играчите не се онакви какви што треба да бидат.
„Резултатот на теренот произлегува од лоша внатрешна динамика. Можеби беа мотивирани да го добијат „Ел Класико“, но тоа не беше доволно. Поразот веќе беше напишан однапред, пред и по почетокот на натпреварот. Мислам дека ќе беа среќни да го прифатат овој резултат пред почетокот на натпреварот. Второто полувреме беше поизбалансирано, не примивме гол. Честитки до Барса.“
Тој не мисли дека голот на Маркус Рашфорд беше вина на Тибо Куртоа, иако топката отиде во неговиот агол.
„Не можете да кажете дека Куртоа можеше да направи повеќе. Беше одличен шут. Направи чекор кон далечната статива, но не можете да го обвините за голот.“
Вториот гол на каталонскиот клуб покажува една од предностите на тимот на Ханси Флик во однос на Кралскиот клуб.
„Вториот гол ја покажува разликата помеѓу Барселона и Реал Мадрид. Играчите кои играа во него, Дани Олмо и Феран Торес, можеби немаше да започнат ако сите други играчи беа достапни. Имињата не се баш важни, туку плановите за игра и моделите на движење“, заклучи Тони Крос.
