Повеќе од една деценија по озлогласениот инцидент на Големата награда на Малезија, легендата Валентино Роси призна дека неговиот судир на патеката со Марк Маркез сè уште го прогонува до ден-денес.
Ривалството меѓу двајцата великани на мотоциклизмот го достигна својот врв во 2015 година на патеката Сепанг. Судирот ефикасно ги заврши надежите на Роси за шампионската титула во жестоката борба за титулата со тимскиот колега Хорхе Лоренцо. Инцидентот ги подели фановите на МотоГП до ден-денес, при што некои тврдат дека Маркез намерно забавил за да наштети на трката на Роси, додека други веруваат дека младиот Шпанец одговорил на психолошките напади на својот ривал и бил неправедно турнат од моторот.
Инцидентот резултираше со казна и старт од задната страна на стартната линија за Роси на решавачката последна рунда во Валенсија. Тоа му ја предаде круната на Лоренцо, а италијанскиот ас никогаш не успеа да освои уште една светска титула до крајот на својата кариера. Единаесет години подоцна, Маркез е на работ да го надмине вкупниот број девет шампионски трофеи на италијанската икона, а тоа речиси сигурно ќе се случи на претстојната трка во Португалија.
Во пресрет на објавувањето на новата автобиографија на Роси, тој во телевизиско шоу коментираше за жестокото соперништво со Шпанецот.
„Секој има свои граници – некои пониски, некои повисоки. За жал, приказната од 2015 година е крајно апсурдна, бидејќи во реалноста Маркез не се бореше за титулата. Тој се водеше само со идејата да ме натера да изгубам. И на крајот успеа. Тоа е нешто што не бледнее со текот на времето“, објасни Роси.
„Поминаа повеќе од десет години, но мојата внатрешна состојба кога размислувам за тоа што се случи е потполно иста како што беше таа ноќ во Валенсија. Дури и малку ме загрижува. Често се гледам во огледало и си велам: „Ајде, престани да размислуваш за едната титула што ја пропушти, фокусирај се на сите што ги освои“. Но, таков е спортот – поразите болат многу подлабоко отколку победите што носат радост.“
По таа драматична сезона, Роси остана на патеката уште шест години, завршувајќи втор зад Маркез во 2016 година, достигнувајќи го третото место во 2018 година, пред постепено да ги намалува резултатите до неговото пензионирање.
„Веројатно требаше да престанам малку порано. Но, секогаш ги сакав трките, уживав во нив неизмерно. Разговарав со други возачи – Михаел Шумахер, како и со мотоциклистички тркачи како австралиската ѕвезда на Супербајк, Тори Бејлис. Се сеќавам дека престанаа да се тркаат од различни причини, но можев да видам дека имаа некои жалења. Имаа некои внатрешни двоумења. Затоа секогаш го следев принципот на возење сè додека навистина не успеав. Од моментот кога ја поминав целта за последен пат, таа страница беше затворена засекогаш. Никогаш повеќе не размислував за враќање или нов почеток на мотоцикл од МотоГП. Тоа беше крајот што дојде во вистинско време.“
