Третиот последователен неуспех да се квалификува за Светското првенство во 2026 година е тежок удар за италијанскиот фудбал и за системот таму кој бара сеопфатни реформи, пишува „Goal“.
Имено, организацијата на Евро 2032, кое Италија ќе го организира заедно со Турција, претставува можност за започнување инфраструктурни проекти кои во голема мера останаа на ниво на планови од 1990 година.
Турција значително ги подобри своите објекти, од „Водафон Парк“ во Истанбул до стадионот „Јени Хатај“ во Антакија, но иднината на италијанските стадиони останува неизвесна.
Само домот на Јувентус, стадионот „Алијанц“ во Торино, ги исполнува современите стандарди, а само Удинезе, Аталанта и Сасуоло сè уште имаат свои стадиони.
Милан и Интер објавија планови за изградба на нов стадион што ќе го замени „Сан Сиро“, Рома претстави проект во Пјетралата, а Лацио во Фламинио.
Каљари исто така постигнува одреден напредок, но сите овие проекти остануваат на хартија, а работата на ниту еден од нив сè уште не е започната.
Постои реален ризик Турција да заврши како единствен домаќин на натпреварувањето, со оглед на тоа што Италија во моментов има само еден стадион што ги исполнува стандардите на УЕФА и има потреба од уште пет.
Градовите кандидати мора да достават докази за напредокот до јуни до Италијанската фудбалска федерација, по што федерацијата ќе започне разговори со УЕФА за избраните стадиони на есен.
Италија се соочува со вистинска трка со времето, како и борба за власт меѓу фудбалската федерација и владата.
