Македонија доби противник со кој историски има позитивни спомени, но баражот против Кипар во Лигата на нации ќе биде далеку од формалност. Двата досегашни меѓусебни натпревари се одиграа пред повеќе од три децении, во квалификациите за Европското првенство во 1996 година, па статистиката од тој период не може да биде вистинска мерка за силата на денешните две селекции.
Кипар не е репрезентација од европскиот врв, но тоа не значи дека станува збор за противник кој може лесно да се елиминира. Во вакви двомечи, особено кога се игра за опстанок или за позиционирање во Лигата на нации, најголемата опасност често не доаѓа од индивидуалниот квалитет на противникот, туку од сопствените грешки, недоволната концентрација и потценувањето на задачата.
Македонија на хартија има аргументи да ја преземе фаворитската улога. Но, фаворитската позиција треба да се претвори во конкретна предност на теренот. Одбраната мора да биде стабилна, средниот ред да има контрола врз темпото, а нападот да не се сведе на импровизации и чекање на индивидуален потег.
Кипар може да биде особено незгоден доколку Македонија дозволи натпреварот да се претвори во отворена пресметка без контрола. Во двомеч, секој примен гол, секој изгубен дуел и секое невнимание може да ја промени динамиката. Затоа, важно ќе биде нашата репрезентација да не брза, да не создава непотребен притисок сама врз себе и да ја искористи разликата во квалитетот кога ќе се појави простор.
Историски, Македонија има една победа и едно реми против Кипар. Првата средба, одиграна во Скопје на 17 декември 1994 година, заврши со победа од 3:0, додека на гостувањето во Лимасол во октомври 1995 година беше 1:1. Тоа беше првата победа на Македонија во официјален натпревар, што ја прави оваа противничка селекција дел од една од најзначајните страници во почетокот на репрезентативната историја.
Но, мартовскиот бараж нема да се решава врз основа на спомените од 1994 година. Ќе се решава врз основа на тоа колку Македонија ќе биде подготвена, колку ќе има јасна тактичка идеја и дали ќе успее да ја претвори фаворитската улога во резултат.
Кипар е противник кој треба да се победи, но не и противник од кој треба да се очекува лесна задача. Разликата меѓу успешен и неуспешен бараж може да биде токму во пристапот.


