Во првите 45 минути, Метрополитано доби токму она од што сите се плашеа кога Симеоне беше на едната, а Мурињо на другата страна: многу прекини, тешка игра и премалку фудбал. А потоа во следните неколку минути, Реал остана без играчи, без резултат и на крајот без бодови.
Атлетико го победи својот градски ривал со 2-1, во натпревар кој ќе се памети многу повеќе по второто полувреме отколку по првото, а човекот што стави крај на победата на домашниот тим беше Џонатан Давид.
Канаѓанецот пристигна во Мадрид на позајмица од Јувентус на почетокот на септември, по сезона во која не се снајде добро во Италија, а на Атлетико му беше дадена и опција да го купи за 25 милиони евра. Три лигашки настапи подоцна, Давид има три гола.
Постигна гол против Реал Сосиедад, потоа против Осасуна, а потоа даде гол во мадридското дерби. Не е лошо за играч кого Јувентус, барем за оваа сезона, го сметаше за вишок и го доведе Коло Муани.
Сепак, до тој момент немаше многу што укажуваше дека играта ќе се отвори.
Првото полувреме донесе повеќе дуели отколку шанси, повеќе мали прекини отколку сериозен фудбал. Атлетико и Реал претежно се поништуваа еден со друг, а публиката долго чекаше на првата вистинска причина да стане од своите места.
Сè се промени на почетокот на второто полувреме.
Џулијано Симеоне ѝ избега на одбраната на Реал, Дин Хајзен го сруши во шеснаесетникот, а судијата покажа пенал и во исто време го испрати голманот на гостите во соблекувалната.
Алехандро Грималдо беше сигурен од пенал и Атлетико конечно ја доби играта што најмногу ја сака, со предност на семафорот и ривал кој мораше да се отвори.
Проблемот за Реал беше што овој пат мораше да се отвори со десет играчи.
Жозе Мурињо се обиде да го залепи она што остана по исклучувањето со замени, но само неколку минути подоцна стигна уште еден удар.
Џулијано Симеоне повторно беше архитект, пробивајќи се низ тимот и наоѓајќи го Давид, а Канаѓанецот ја продолжи серијата што ја започна практично веднаш штом го облече црвено-белиот дрес.
Беше 2:0 и моментот по кој дербито практично отиде во корист на Атлетико, иако на самиот крај Реал одговори преку Ридигер.
Германецот беше највисок во скокот, а постигна гол во 90-тата минута, но предоцна за да ги сврти работите.
За Мурињо, проблемите што беа видливи дури и пред да пристигне на Метрополитано продолжуваат.
Самиот Португалец зборуваше пред натпреварот за тоа како неговиот Реал сè уште нема доволно контрола врз натпреварите, а дербито даде уште еден пример за тоа колку брзо може да му се лизне натпреварот од рацете. Реал беше цврст и дисциплиниран во првото полувреме, но кога се појави првиот сериозен проблем, не најдоа начин да се извлечат од него.
Од друга страна, Симеоне доби речиси совршено попладне. Неговиот Атлетико не блескаше во текот на сите 90 минути, не мораше, но чекаа момент кога играта ќе се скрши, а потоа го искористија без многу филозофија.
Заедно со трите бода и победата над нивниот најголем ривал, тие добија и нешто друго.
Џонатан Давид направи доволно во три лигашки натпревари за муабетот за неговата лоша сезона во Јувентус полека да стане минато.
Ако продолжи вака, Мадрид наскоро ќе зборува многу повеќе за 25-те милиони евра што чинеше неговата откупна цена.
