Македонската фудбалска репрезентација повторно си заминува со наведнати глави, овојпат од гостувањето на „Хемпден парк“ во Глазгов. Шкотска славеше со 2:1 во петтото коло од Лигата на нации, нанесувајќи ѝ го на Македонија и петтиот пораз во ова натпреварување. Ако бараме нешто позитивно од ова гостување, тоа е конечно прекинатиот голгетерски пост, но тешко дека е доволно за да се промени општата слика за состојбата во националниот тим.
По осум натпревари без постигнат погодок, Македонија конечно ја затресе противничката мрежа. Елмин Растодер во 57. минута донесе израмнување на 1:1, откако претходно Џон Мекгин ја доведе Шкотска во водство. Нашиот напаѓач одлично реагираше по нафрлувањето на Енис Барди од корнер и со удар со глава го прекина долгото чекање на македонската публика.
Се чинеше дека овој момент може да биде пресвртница во натпреварот, но надежта траеше кратко. Во 74. минута, по интервенција на ВАР, Шкотска доби пенал, а Мекгин беше сигурен од белата точка за конечни 2:1.
Македонија, сепак, на моменти изгледаше поконкретно отколку на претходните натпревари од ова натпреварување. Имаше повеќе храброст, обиди да се излезе од сопствената половина и желба да се направи нешто повеќе во нападот. Но, повторно се покажа дека добрите периоди не се доволни ако не можат да се претворат во резултат.
Шкотите знаеја како да ги искористат своите шанси, а Македонија повторно плати цена за слабостите во одбраната и недоволната конкретност во клучните моменти. Токму тоа е проблемот што се повторува со месеци. Не е доволно само да се одигра добар дел од натпреварот, ако на крајот противникот ги освојува бодовите.
За Гоце Седлоски ова е уште еден неуспех во селекторскиот мандат. Првата победа и натаму останува недостижна, а репрезентацијата продолжува да тоне во резултатска криза. По пет одиграни натпревари во групата, Македонија останува без освоен бод, со пет порази и гол-разлика која најдобро ја отсликува целата голгетерска и резултатска агонија.
Особено загрижува фактот што еден постигнат гол сега се доживува речиси како победа. Тоа е можеби најдобрата илустрација за тоа до каде стигнаа очекувањата од националниот тим.
Секако, не треба да се игнорира ниту фактот дека Македонија конечно постигна погодок и дека имаше подобри моменти во играта. Но, репрезентацијата не се гради врз повремени добри реакции, туку врз континуитет, резултати и препознатлив начин на игра.
Следува последниот натпревар од овој циклус, против Словенија во Скопје. Тоа ќе биде уште една можност за поправка на впечатокот, но и нов тест за Седлоски и неговите избраници.
Голот на Растодер може да биде мала утеха. Победата, меѓутоа, и понатаму останува само желба. А Македонија одамна има потреба од многу повеќе од утешни моменти.
