Македонската фудбалска репрезентација конечно постигна гол, но продолжи таму каде што застана – со нов пораз. Шкотска нè победи со 2:1 во Глазгов, Елмин Растодер ја прекина голгетерската суша, но Македонија повторно остана со празни раце. Пет натпревари, пет порази, нула бодови и само еден постигнат гол. Биланс кој не може да се објасни само со лош ден, судиски одлуки или квалитетот на противниците.
Можеби најзагрижувачки е фактот што почнуваме да бараме позитивни работи во поразите. Да се радуваме на еден гол, да анализираме дали сме биле похрабри, дали сме трчале повеќе и дали сме му парирале на противникот. Сето тоа е важно, но репрезентацијата не се оценува само според впечатокот. На крајот остануваат резултатите, а тие во моментов се катастрофални.
По натпреварот со Шкотска, селекторот Гоце Седлоски порача дека нема што да им замери на фудбалерите, дека одиграле одличен натпревар и дека ВАР имал одлучувачка улога во конечниот исход. Навистина, Македонија во Глазгов изгледаше подобро отколку на претходните средби. Имаше повеќе храброст, постигна гол, а во одредени периоди успеваше да му создаде проблеми на домаќинот.
Но, тука се поставува прашањето: дали еден подобар натпревар е доволен за да се избрише сè што се случуваше претходно?
Седлоски ја презеде репрезентацијата со задача да донесе нова енергија, препознатлива игра и резултатски исчекор. Наместо тоа, добивме репрезентација која со месеци тешко доаѓа до гол, која губи во континуитет и која сè уште бара одговор на основното прашање – како да го загрози противничкиот гол.
Еден погодок на пет натпревари во Лигата на нации е статистика која не остава простор за големи објаснувања. Не станува збор само за проблем на напаѓачите. Кога целата екипа не успева да создаде доволно квалитетни ситуации, одговорноста мора да се бара и во тактичката поставеност, изборот на играчи, начинот на игра и работата на стручниот штаб.
Кога ќе се повлече границата меѓу довербата и неодговорноста?
Ова е можеби најважното прашање за Фудбалската федерација на Македонија. До кога Гоце Седлоски ќе добива нови шанси? Колку порази се потребни за да се отвори сериозна дебата за неговата иднина? Дали постои однапред поставен критериум според кој се оценува работата на селекторот или сè се сведува на тоа дека треба да му се даде уште малку време?
Секој тренер заслужува одреден период за работа, особено кога презема репрезентација која има свои долгорочни проблеми. Но довербата не може да биде неограничена, а времето не може постојано да биде алиби. Ако резултатите се лоши, мора да постои одговорност. Ако нема резултати, тогаш мора да има и проценка дали проектот оди во вистинска насока.
И тука се отвора уште една непријатна тема – дали во македонскиот фудбал селекторската позиција е целосно ослободена од политички и други влијанија?
Нема јавни докази дека Седлоски ја задржува функцијата поради политичка заштита и не би било сериозно тоа да се тврди како факт. Но, токму ФФМ треба да покаже дека одлуките за најважната фудбалска позиција во државата се носат исклучиво врз основа на стручни критериуми, резултати и јасна спортска стратегија. Кој ја оценува работата на селекторот? Кој ги поставува критериумите? И кој ќе преземе одговорност ако продолжиме да тонеме?
Не е доволно федерацијата да излезе со соопштение по секој натпревар, да ги пренесе изјавите на селекторот и да продолжи како ништо да не се случило. На јавноста ѝ должи јасен одговор за тоа каков е планот, што се очекува од стручниот штаб и каде е границата по која ќе се повлечат конкретни потези.
Последниот натпревар со Словенија не треба да биде уште една можност за купување време, туку момент за сериозна проценка. Дури и евентуален добар резултат нема автоматски да ги избрише претходните пет натпревари, како што ниту еден пораз сам по себе не треба да биде единствен критериум за смена. Потребна е целосна анализа на работата, а не селективно паметење на добрите моменти.
Македонија не смее да се навикне на порази. Не смее да почне да го слави фактот дека постигнала гол по толку долго време како да станува збор за некаков историски успех. Репрезентацијата има квалитетни фудбалери, има играчи кои настапуваат на високо ниво и има публика која заслужува многу повеќе од постојани оправдувања.
Еден гол не е пресвртница. Еден подобар натпревар не е доказ дека сè оди во вистинска насока. А пет порази во пет натпревари се доволна причина некој во ФФМ конечно јавно да одговори: До кога ќе се чека и што точно треба да се случи за да се преземе одговорност?
