Во јуни 2024 година, Џуд Белингам ги спаси надежите на Англија за Европското првенство со спектакуларен гол со глава во 95-тата минута против Словачка. Две години подоцна, во победата од 2-0 над Панама, настапот на 22-годишникот остава сличен впечаток за клучен придонес.
Иако тренерот Томас Тухел објави дека ќе се држи до истиот систем за целиот турнир, суптилните промени што се видоа минатата сабота, поради повреди, покажаа колку е клучен Белингам за прикривање на недостатоците и максимизирање на идеите на Тухел, пишува Би-Би-Си.
Против Панама, се видоа двете лица на Белингам, кој поради отсуството на Деклан Рајс беше поставен како играч од средниот ред кој се движи од шеснаесетник до шеснаесетник. Во првите два натпревари, Англија ја изгради својата игра со двајца централни бекови и Елиот Андерсон во средината, додека Рајс и Белингам се повлекоа за да му дозволат на Хари Кејн да ја внесе топката подлабоко. Против Панама, системот беше различен.
Џарел Кванса се префрли на позицијата десен бек за повредениот Рис Џејмс и, во фазата на напад, влезе во задната линија со тројца дефанзивци, заедно со Марко Гуехи и Езри Конса. Наместо Кејн, овој пат Белингам го поддржа Андерсон во долниот дел од средниот ред, а формацијата на Англија варираше помеѓу 3-2-5 и 3-1-6, во зависност од проценката на Белингам за ситуацијата.
По натпреварот, Тухел ги потврди своите намери, објаснувајќи дека Белингам „играше како десетка кога ние ја имавме топката“ и дека сака да „има шестмина во задната линија“ за да ја совлада одбраната од петмина на Панама.
Под Тухел, Англија се држеше до неколку клучни принципи: да го привлече притисокот од противникот пред да ја забрза играта, да бара вертикални додавања за играчите што трчаат зад одбраната, агресивно да применува колективен контра-пресинг по губење на поседот, да гради напади првенствено преку крилата и да ги искористи максимално пробивите.
Овие принципи беа очигледни и против Панама, но овој пат Англија се обиде да ја изгради играта низ средината со различен успех. Тренерскиот персонал се чинеше дека процени дека играта низ крилата, толку ефикасна пред турнирот, не е доволна во нејзината сегашна форма.
Повредата на Џејмс бараше дополнителна димензија, а тактичката интелигенција на Белингам се покажа како клучна. Андерсон испраќаше остри топки напред секогаш кога ќе се отвореше простор, а со Кејн, Морган Роџерс, Нико О’Рајли и Белингам во средината, Англија имаше бројчана предност. Со играње во овие зони, Панама ќе се фокусираше на топката, што отвораше простор на крилата.
Но, бидејќи тоа беше помалку користен пристап под Тухел, воведувањето на истиот во средината на турнирот без играчи вешти во мали простори, како што е Фил Фоден, носеше ризик. Белингам, играч кој најдобро се снаоѓа во отворен простор, ја прилагоди својата игра. Кога ја примаше топката под притисок во преполни зони, тој наоѓаше неконвенционални решенија за да ја префрли играта на крилата или паметно да изнуди фаули наместо да ја изгуби топката.
